De
WeBsiTe
vooR Wie
eR ooK
NieTs
vaN sNapT
|
|
|
|
Let’s
talk during sex, baby Een paar jaar geleden had ik een nogal vreemd vriendje. Nou ja, even terugblikkend op mijn relatie-cv - sectie voormalige partners - was dit bepaald geen uitzondering. Toch spande deze jongen wel de kroon. Maandenlang deed hij zich voor als rijke ondernemer die me, ondanks zijn Porsche en BMW, altijd sportief met de fiets kwam opzoeken. Tot ik erachter kwam dat hij (30) bij zijn ouders woonde en de fiets nog moest lenen. Maar zelfs deze ontdekking, čn vele daaropvolgende, waren niet genoeg om mijn liefde voor hem te doen bekoelen. Totdat hij tijdens een wilde vrijpartij plots de meest grafische geile praat begon uit te slaan. Ik was gelijk genezen. Liefde mag dan blind zijn, zij is bepaald niet doof. Verre
van opwindend vind ik het, wanneer mannen tijdens bedinspanningen hun mond open
doen voor iets anders dan likken, kussen of kreunen. Okay, er zijn
uitzonderingen denkbaar. Maar die zijn voorbehouden aan de ‘casual hook-up’;
de one-night-stand waarbij alles kan en mag omdat je elkaar daarna toch nooit
meer terug ziet. (En nog vragen wij vrouwen ons af waarom mannen chronisch aan
bindingsangst lijden...) Ik
heb me wel eens afgevraagd waarom veel mannen het zo verdomde moeilijk schijnen
te vinden om de vrouwelijke G-spot te lokaliseren. Hele websites zijn eraan
gewijd. Therapeuten worden overspoeld door mannen met het zogeheten ‘G-spot
minderwaardigheidscomplex’. Je zou toch ook denken dat ze, de vijfentwintig
gepasseerd, voldoende oefeningszoektochten hebben kunnen ondernemen. Maar
blijkbaar is het zo simpel nog niet. Een collega van mij riep verbaasd: "Die
zit bij iedere vrouw toch ergens anders?" Waarschijnlijk heeft zijn vrouw van
tig jaar hem dat op de mouw gespeld om ‘m te ontmoedigen het ooit nog bij een
andere vrouw te willen proberen. Kennelijk zou het bij het gros der vrouwen nooit opkomen de arme ziel eens een
handje te helpen door ‘m van een gedetailleerde routebeschrijving te voorzien.
Misschien zijn we simpelweg ontmoedigd doordat dit in de auto steevast tot
problemen leidt. En kunnen we de schuld met een zucht van opluchting dus toch
weer richting mannen schuiven. Maar dan nog, wat winnen wij vrouwen daar nou mee?
Want
waarom valt zeker de helft van de vrouwelijke orgasmes onder de categorie
‘oscarwaardige acteerprestaties’? Het antwoord ligt ook hier voor de hand:
omdat we niet communiceren tijdens de seks. ‘Tuurlijk, wij vrouwen denken dat
we ons in het zweet communiceren door te gaan verliggen als ie er telkens naast
zit te friemelen. Of door de meest buitensporige geluiden te produceren wanneer
hij per ongeluk nčt goed zit. Maar dringt het nou nog niet tot ons door dat
veel mannen te lomp zijn om subtiliteit op te merken en dat zij hints dus nooit
begrijpen? Kennelijk niet. Gefrustreerd doordat hij vrolijk met de
verschuivingen meeverhuist en ‘the big O’ dus buiten bereik zal blijven,
ontpoppen we ons dus maar tot regelrechte Meg Ryans uit ‘When Harry met
Sally’, of Elaines uit ‘Seinfeld’ en verlaten ons zuchtend en kreunend op
het neporgasme. Natuurlijk hebben we alleen onszelf ermee. Want als hij eenmaal denkt dat ie goed zit, is ie daar ook niet meer vanaf te brengen. En dan kunnen we ons net zo goed bij Harry Klooster casting inschrijven, met als enige doch waardevolle referentie de matig presterende bedpartner. Geen wonder dat die vrouwelijke soapies altijd veel overtuigender overkomen dan al die stuntelende mannelijke acteurs. De meiden hebben bij voorbaat een enorme voorsprong aan ervaring. Nou ja. Misschien weten ze het echt niet, misschien is het struisvogelpolitiek om tong- en vingerkrampen te voorkomen. Maar feit is dat deze mannen het nooit leren, zolang wij ze in de waan laten natuurtalenten te zijn. Daarom ben ik tegenwoordig de koningin van vuige praat herself. Als het maar weer stil wordt zodra de training voltooid is.
|
|
|
