Noemmer

^{^{De
WeBsiTe
vooR Wie
eR ooK
NieTs
vaN sNapT}}

Noemmer

Elk jaar blijkt het weer. Flevoland behuist de meest domme mensen. Steevast bungelt de polderprovincie onderaan de lijst van BNN's Nationale IQ-test. En ik weet dat het waar is. Dat wordt me telkens weer pijnlijk duidelijk, die enkele keer dat ik de interactie aanga met mijn plaatsgenoten.

Zo krijg ik in winkels regelmatig teveel geld terug (te weinig zou nog getuigen van een commerciële geest, maar teveel??), kom ik meer dan eens een spookrijder tegen op de A6 (ik vermoed dan dat de spookrijder zich afvraagt waarom iedereen toch de verkeerde kant op rijdt) en raken de Almeerse Jehova's al van slag als je vraagt hoe ze weten dat God een man is. Maar de onderlaag van het polderse IQ werkt zonder twijfel in de horeca. Als je in Almere namelijk iets te eten bestelt, is het altijd maar de vraag wat je krijgt, wanneer je het krijgt en - weet ik uit ervaring - zelfs òf je 't krijgt. Daarom heb ik enige tijd geleden al ontdekt dat het uiteindelijk toch makkelijker is om zelf iets klaar te maken, dan om de hapgids open te slaan. Maar gisteravond had ik een luie avond en daar hoort lui eten bij. Ik koos voor Italiaans.

"Hallo."
"Uhh ja hallo. Spreek ik met pizzeria P.?"
"Ja."
"Aha. Nou goed, ik wilde graag wat bestellen."
"Ok"
"Een paddestoelensoep.."
"Welk noemmer is dat?"
"Oh.. 26. En verder graag een maccaroni met groente, zonder saus."
"Welk noemmer?"
"Tsja, die heeft geen nummer. Staat niet op de lijst."
"Als niet op de lijst staat, geen noemmer."
"Nee, dat begrijp ik. Maar ik zou dat toch graag willen. In principe is het maccaroni Siciliane, maar dan zonder de tomatensaus."
"Eén 26 en een maccaroni Siciliane. Komt erraan."
"Uh nou nee. Geen Siciliane, want ik wil geen tomatensaus."
"Dan wordt het wiete saus."
"Nee, ik wil geen saus!" Nauwelijks merkbare stemverheffing.
"Roestig maar. Geen saus, wel maccaroni met grroente. Ok?
"Ja, bedankt."
"Maar dan ook geen tomatensaus."
"Nee, dat is de bedoeling."
"Oh." Het is zeker vijftien seconden stil. Plots klinkt het of hij aanstalten maakt de telefoon op te hangen.
"Hallo!" roep ik enigszins verontrust.
"Ja?"
"Wanneer wordt het bezorgd?"
"Binnen drie kwartier." Weer is hij het ophangen nabij, ik voel het gewoon.
"Moet je dan niet eerst mijn adres noteren?"
"Oh ja. Wat is adres?"
"#$%^&#!" [censored]
"Welk noemmer?"

Ruim twee uur later (nadat de bezorger eerst was teruggekeerd omdat hij het niet kon vinden en later drie keer bij het verkeerde nummer aanbelde) kreeg ik eindelijk m'n eten: Tomatensoep en spaghetti met groente en kaassaus. (?)