|
| |
Men will be men
Vandaag had ik een vergadering met
allemaal bobo's in Amsterdam. Hele serieuze bedoening. Ik zag 't al toen ik aan
kwam rijden. Naast me parkeerde een dikke BMW met een al even dikke meneer erin
en verderop kwamen twee strakgestreken heren uit een soortgelijke bolide stappen.
Ik liet me niet kennen. Met mijn neus in de lucht en een quasi-nonchalante
stuurbeweging manoeuvreerde ik mijn gehavende karretje tussen al die
paardenkrachten. Drie keer. Toen heb ik 'm maar zo laten staan.
De rest van de middag verliep al niet veel anders. Veel haantjesgedrag,
omslachtige bewoordingen en onsubtiele subtiliteiten. Vreselijk vermoeiend. Af
en toe droomde ik weg, en dacht dan aan mijn Gijsje. Of hij zich niet erg
eenzaam zou voelen tussen al dat opgeklopt machtsvertoon. Stelletje patsers met
hun dure velgen en leren bekleding. Ach, mijn Cliootje was tenminste origineel
met die landkaart op de voorruit. Zo mijmerde ik een tijdje voort, toen vaag tot
me doordrong dat ik aan werd gestaard. Vijf paar ijzige ogen leken een
plotselinge fascinatie voor mijn decolleté te hebben opgevat.
"Je vibreert," constateerde de dikke meneer. Hij wees op mijn tiet.
Even vroeg ik me af of dit een grap was, tot ik me realiseerde dat m'n mobieltje
zich daar bevond. Om nog onbekende redenen leek het me ongepast om het
telefoontje weg te drukken, en dus nam ik op met de vraag of ik terug kon bellen.
"Wil alleen even vragen of je vanavond langskomt," klonk het vrolijk
aan de andere kant. "K. heeft namelijk gisteren een piercing laten zetten
en die moeten we natuurlijk allemaal zien!"
"Een piercing? Waar..?" Ik flapte het eruit voor ik er erg in had. Er
is maar één plek speciaal genoeg om een meidenavond voor te beleggen, dus ik
had 't ook wel kunnen raden. Ongetwijfeld diep blozend probeerde ik ongemerkt
onder de tafel weg te duiken, maar zonder succes. Het gesprek in de kamer was
compleet stilgevallen. En alle ogen waren nog steeds op mij gericht. Ik wist
niet hoe gauw ik het gesprek moest beëindigen, dus fluisterde: "Ben er om
acht uur" en hing op. Stilte alom.
De grootste bobo van ze allemaal keek me eens doordringend aan en schraapte zijn
keel. Nu zul je 't hebben, dacht ik nog. Maar nee. Hij knipoogde naar me en zei:
"Mogen wij mee?"
Weer een les geleerd. Ook al zien ze er nog zo deftig uit, men will be men. De
rest van de vergadering was heel gezellig.
|
De
WeBsiTe
vooR Wie
eR ooK
NieTs
vaN sNapT